SoftPower Music
Okładka: Idzie zmierzch

Idzie zmierzch

Liryka. 25 września 2026. SPM 104, 3:19.

Wiersz o zmierzchu, rozstaniu i płonącym stogu siana.

Posłuchaj na YouTube ShortTikTokInstagram

O piosence

Wiersz Bolesława Leśmiana z tomu „Dziejba leśna”, wydanego w 1938 roku, już po śmierci poety. Zmierzch idzie przez wieś od płotów, stodół i jarów, a ktoś, od kogo odeszła ukochana, patrzy, jak dzień gaśnie razem z nią.

Na dole jest już mrok, ale ostatnie światło dnia jeszcze płonie na szczycie stogu siana. I w tym świetle wraca wszystko jeszcze raz: przeżywam dzień miniony, ten, co lśni na stogu. To jest linijka, którą warto zabrać ze sobą.

Do posłuchania o zmierzchu, kiedy światło zostaje już tylko na czubkach drzew i dachów. Wyślij komuś, za kim tęsknisz, albo komuś, kto pamięta, jak pachnie siano wieczorem.

Tekst piosenki

Słowa: Bolesław Leśmian, „Idzie zmierzch”. Wiersz w domenie publicznej. Utwór oparty na książce pochodzącej z serwisu Wolne Lektury.

Zwrotka 1Idzie zmierzch od zapłotków — od stodół — od jarów,
Idzie zewsząd i znikąd, a taki ma narów,
Że im bardziej snem przymrze i w rów się zagrzebie,
Tym widniej mu w niebycie — tym łatwiej znieść siebie.

RefrenDogorywa dnia reszta w obłokach zbłąkana,
Dołem mrok, lecz nadwyżką dnia — płonie stóg siana.
Więc raz jeszcze — choć ciebie nie ma w pól rozłogu —
Przeżywam dzień miniony — ten, co lśni na stogu.

Zwrotka 2O, niełatwo nam było powiązać los z losem!
Smutek boczył się na nas; żal patrzył ukosem…
Odeszłaś — w ślad za tobą dzień złoty przeminął, —
Ale z ziemi uchodząc, po niebie wciąż płynął…

RefrenDogorywa dnia reszta w obłokach zbłąkana,
Dołem mrok, lecz nadwyżką dnia — płonie stóg siana.
Więc raz jeszcze — choć ciebie nie ma w pól rozłogu —
Przeżywam dzień miniony — ten, co lśni na stogu.

OutroIdzie zmierzch od zapłotków — od stodół — od jarów,
Idzie zewsząd i znikąd, a taki ma narów,
Że im bardziej snem przymrze i w rów się zagrzebie,
Tym widniej mu w niebycie — tym łatwiej znieść siebie.

Inne piosenki z tego kanału