Melodia mgieł nocnych
Liryka. 17 września 2026. SPM 048, 3:19.
Wiersz o mgłach tańczących nocą nad górskim jeziorem.
O piosence
„Melodia mgieł nocnych” to wiersz Kazimierza Przerwy-Tetmajera z 1894 roku, z cyklu o Tatrach. Mówią w nim same mgły: nie budźmy śpiącej wody w kotlinie, tańczmy z wiatrem wokół księżyca, pijmy woń kwiatów na zboczach, gońmy spadającą gwiazdę, ćmę i nietoperza, przerzućmy się ze szczytu na szczyt jak wiszące mosty.
Do posłuchania dzisiaj jest w nim ta lekkość: cały wiersz to jedna noc nad górskim jeziorem, w której nic się nie dzieje oprócz ruchu i ciszy. Linijka do zapamiętania: „Cicho, cicho, nie budźmy śpiącej wody w kotlinie”. Poeta sam wraca do niej w środku wiersza, więc tu wraca jako refren z trzema linijkami, które po niej następują.
Posłuchaj wieczorem przed snem, w drodze w góry albo przed lekcją o Młodej Polsce. Cały tekst jest na ekranie, słowo w słowo tak, jak napisał go Tetmajer, wszystkie dwadzieścia linijek.
Tekst piosenki
Słowa: Kazimierz Przerwa-Tetmajer, „Melodia mgieł nocnych”. Wiersz w domenie publicznej. Utwór oparty na książce pochodzącej z serwisu Wolne Lektury.
RefrenCicho, cicho, nie budźmy śpiącej wody w kotlinie,
Lekko z wiatrem pląsajmy po przestworów głębinie…
Okręcajmy się wstęgą naokoło księżyca,
Co nam ciała przezrocze tęczą blasków nasyca,
Zwrotka 1I wchłaniajmy potoków szmer, co toną w jeziorze,
I limb szumy powiewne i w smrekowym szept borze,
Pijmy kwiatów woń rzeźwą, co na zboczach gór kwitną,
Dźwięczne, barwne i wonne, w głąb wzlatujmy błękitną.
RefrenCicho, cicho, nie budźmy śpiącej wody w kotlinie,
Lekko z wiatrem pląsajmy po przestworów głębinie…
Okręcajmy się wstęgą naokoło księżyca,
Co nam ciała przezrocze tęczą blasków nasyca,
Zwrotka 2Oto gwiazdę, co spada, lećmy chwycić w ramiona,
Lećmy, lećmy ją żegnać, zanim spadnie i skona,
Puchem z mlecza się bawmy i ćmy błoną przezroczą,
I sów pierzem puszystym, co w powietrzu krąg toczą,
Zwrotka 3Nietoperza ścigajmy, co po cichu tak leci,
Jak my same, i w nikłe oplatajmy go sieci,
Z szczytu na szczyt przerzućmy się jak mosty wiszące,
Gwiazd promienie przybiją do skał mostów tych końce,
A wiatr na nich na chwilę uciszony odpocznie,
Nim je zerwie i w pląsy znów pogoni nas skocznie…
RefrenCicho, cicho, nie budźmy śpiącej wody w kotlinie,
Lekko z wiatrem pląsajmy po przestworów głębinie…
Okręcajmy się wstęgą naokoło księżyca,
Co nam ciała przezrocze tęczą blasków nasyca,
Inne piosenki z tego kanału
- Rozłączenie 16 września 2026
- Wieczorem 15 września 2026
- Między nami nic nie było 14 września 2026
- Wszystkie piosenki kanału Strofy