O piosence
„Tobie” to wiersz Kazimiery Zawistowskiej, poetki Młodej Polski, która pisała pod koniec XIX wieku i umarła w 1902 roku, mając trzydzieści dwa lata. Mówi w nim kobieta do kogoś, kogo kocha: kocha go, bo wraca z nim jej młodość, więc prosi o ramiona, o zasłonięte oczy i o jeden wieczór, w którym nie trzeba patrzeć w przyszłość.
Więcej o piosence
Do usłyszenia jest w nim to, co dzieje się w ostatniej strofie. Przez cały wiersz jest prośba, a na końcu zapada decyzja: „I jedną cudną dam ci chwilę w życiu, chwilę jedyną — bo potem w noc ciemną pójdę, byś nigdy nie spotkał się ze mną”. Przez środek wiersza dwa razy przechodzi to samo zdanie: „Tak dziś ciemno i zimno… daj mi swoje oczy!”.
Posłuchaj wieczorem, kiedy nie chce ci się myśleć o jutrze. Wyślij komuś, komu nie umiesz tego powiedzieć własnymi słowami. Cały tekst jest na ekranie i w opisie, słowo w słowo tak, jak napisała go Zawistowska.
Tekst piosenki
Słowa: Kazimiera Zawistowska, „Tobie”. Wiersz w domenie publicznej. Utwór oparty na książce pochodzącej z serwisu Wolne Lektury.
Refren
Kocham ciebie, bo wracasz ty mi wiosnę złotą
Mej młodości i jasne powracasz miraże;
Twój cień trwa przy mnie niby wierne straże,
Twój cień, mej duszy przywołań tęsknotą.
Zwrotka 1
Niechajże więc ramiona twoje mnie oplotą!
Zasłoń oczy — dziś w przyszłość nie chcę patrzeć ciemną!
Niech zapomnę, że życie za mną i przede mną,
Niech zapomnę o wszystkim, co nie jest pieszczotą.
Zwrotka 2
Tak dziś ciemno i zimno… daj mi swoje oczy!
Niechaj one rozwidnią marzenia ogrody —
Tam dźwięk, złoto, purpura, alabastrów schody
I korowód weselny barwi się tęczowo!
Mostek
Tak dziś ciemno i zimno… nad mą biedną głową,
Sny się snują złowrogie… Daj mi swoje oczy!
Refren
Kocham ciebie, bo wracasz ty mi wiosnę złotą
Mej młodości i jasne powracasz miraże;
Twój cień trwa przy mnie niby wierne straże,
Twój cień, mej duszy przywołań tęsknotą.
Zwrotka 3
Daj mi sny swoje — daj ten sen skrzydlaty
O mnie prześniony — ja chcę duszę własną
W jego zwierciedle ujrzeć cichą, jasną,
Rozkołysaną jak mgły srebrnej kwiaty.
Zwrotka 4
Wówczas mnie ujrzysz raz jeszcze wyśnioną,
Raz jeszcze wszystkie pogasłe w ukryciu
Perły mej duszy tęczowo zapłoną —
I jedną cudną dam ci chwilę w życiu,
Chwilę jedyną — bo potem w noc ciemną
Pójdę, byś nigdy nie spotkał się ze mną.
Refren
Kocham ciebie, bo wracasz ty mi wiosnę złotą
Mej młodości i jasne powracasz miraże;
Twój cień trwa przy mnie niby wierne straże,
Twój cień, mej duszy przywołań tęsknotą.
