Między nami nic nie było
Liryka. 14 września 2026. SPM 026, 3:19.
Wiersz o miłości, która się nie zaczęła.
O piosence
„Między nami nic nie było” to wiersz Adama Asnyka z 1870 roku, jeden z najczęściej czytanych polskich wierszy o miłości. Ktoś zapewnia, że nic ich nie łączyło, i przez trzy strofy wylicza wszystko, co jednak było: wiosenne marzenia, szum lasków, zieleń łąk, kaskady, tęcze, pierwiosnki i powoje.
Do posłuchania dzisiaj jest w nim to samo, co sto pięćdziesiąt lat temu: zaprzeczenie, które za każdym powtórzeniem brzmi mniej wiarygodnie. Dlatego ostatnia strofa wraca tu jako refren, a linijka „Między nami nic nie było!” zamyka każdą jego rundę, coraz ciszej.
Wyślij ten wiersz komuś, z kim „nic nie było”, albo posłuchaj go przed lekcją: cały tekst jest w opisie i na ekranie, słowo w słowo tak, jak napisał go Asnyk.
Tekst piosenki
Słowa: Adam Asnyk, „Między nami nic nie było”. Wiersz w domenie publicznej. Utwór oparty na książce pochodzącej z serwisu Wolne Lektury.
Zwrotka 1Między nami nic nie było!
Żadnych zwierzeń, wyznań żadnych!
Nic nas z sobą nie łączyło —
Prócz wiosennych marzeń zdradnych;
RefrenPrócz tych wspólnych, jasnych zdrojów,
Z których serce zachwyt piło;
Prócz pierwiosnków i powojów —
Między nami nic nie było!
Zwrotka 2Prócz tych woni, barw i blasków,
Unoszących się w przestrzeni;
Prócz szumiących śpiewem lasków
I tej świeżej łąk zieleni;
RefrenPrócz tych wspólnych, jasnych zdrojów,
Z których serce zachwyt piło;
Prócz pierwiosnków i powojów —
Między nami nic nie było!
Zwrotka 3Prócz tych kaskad i potoków,
Zraszających każdy parów,
Prócz girlandy tęcz, obłoków,
Prócz natury słodkich czarów;
RefrenPrócz tych wspólnych, jasnych zdrojów,
Z których serce zachwyt piło;
Prócz pierwiosnków i powojów —
Między nami nic nie było!