Nanieś drewna, zięciu

Tekst piosenki

Zwrotka 1

Dziesięć lat temu, w Wielką Sobotę,
twoja córka przywiozła mnie na wieś,
za stodołą dymiła wędzarnia,
ledwo zajrzałem, zamknąłeś na kłódkę,
klucz powiesiłeś na gwoździu w sieni,
głową wskazałeś stertę pod płotem
i pierwszy raz powiedziałeś do mnie:

Refren

„Nanieś drewna, zięciu,
nanieś drewna i czekaj,
dym się nigdy nie spieszy,
nanieś drewna, zięciu”.

Zwrotka 2

Rok w rok woziłem buk i olchę
spod płotu pod drzwi wędzarni,
przez szparę w deskach widziałem tylko
plecy w dymie i szynki na hakach.
Urodził się syn, potem córeczka,
przy stole było nas coraz więcej,
a klucz dalej na gwoździu w sieni
i znowu słyszałem to samo:

Refren

„Nanieś drewna, zięciu,
nanieś drewna i czekaj,
dym się nigdy nie spieszy,
nanieś drewna, zięciu”.

Mostek

W tym roku, gdy wszyscy szli ze święconką,
zdjąłeś klucz i dałeś mi bez słowa,
wziąłeś taczkę spod płotu, jak ja kiedyś,
i pierwszy raz to ty przywiozłeś drewna.

Zwrotka 3

Sam rozpalam w wędzarni na śniadanie,
a ty siedzisz na ławce z boku,
nie patrzysz mi na ręce, drzemiesz w dymie
i z przyzwyczajenia mruczysz pod nosem:

Refren

„Nanieś drewna, zięciu,
nanieś drewna i czekaj,
dym się nigdy nie spieszy,
nanieś drewna, zięciu”.

Outro

„Dorzuć olchy, synu”,
pierwszy raz mówisz: synu.