Wszyscy do stołu!

Tekst piosenki

IntroWszyscy do stołu!

Zwrotka 1Niedziela, druga, para na szybach w kuchni,
mama z progu woła raz, potem jeszcze raz,
brat: „jeszcze runda”, tata: „teraz nasz skacze”,
a ja na wersalce z telefonem w ręce,
każdy krzyczy „już idę!” i nikt nie idzie,
aż chochla trzy razy zastuka o garnek:
„Wszyscy do stołu!”

RefrenWszyscy do stołu, rosół czeka,
niech się kłócą o kotleta,
byle razem, byle wszyscy,
wszyscy do stołu o drugiej!

Zwrotka 2Telefony w szufladzie, stół rozłożony,
a i tak jest ciasno, łokieć w łokieć,
ja na taborecie, tym z łazienki,
wujek ten sam kawał mówi po raz trzeci
i trzeci raz się śmiejemy, jeszcze głośniej,
dwa widelce naraz w ostatnim kotlecie,
mama kroi go na pół: „no już, bez kłótni”,
siada ostatnia, a wstaje pierwsza.

RefrenWszyscy do stołu, rosół czeka,
niech się kłócą o kotleta,
byle razem, byle wszyscy,
wszyscy do stołu o drugiej!

Zwrotka 3Dwadzieścia lat później, tylko kuchnia moja,
dzieci krzyczą „już idziemy!” i żadne nie idzie,
więc stukam chochlą trzy razy w garnek,
a mama siedzi przy stole jak gość,
ręce na obrusie, nie wie, gdzie je schować,
pierwszy raz nie musi wstawać po nic,
ociera oczy, mówi, że to od rosołu,
a ja wołam: „Wszyscy do stołu!”

RefrenWszyscy do stołu, rosół czeka,
niech się kłócą o kotleta,
byle razem, byle wszyscy,
wszyscy do stołu o drugiej!

OutroWszyscy do stołu, mamo, siedź,
dzisiaj nic nie musisz,
byle razem, byle wszyscy,
wszyscy do stołu o drugiej!