SPM 039
Pierwsza ławka
Wiśnia. 16 września 2026, 3:19.
Piosenka na pożegnanie nauczycielki na emeryturę.
O piosence
Piosenka na pożegnanie nauczycielki, która odchodzi na emeryturę. Dla klasy, rady pedagogicznej, rodziców i dawnych uczniów, którzy chcą podziękować wychowawczyni za trzydzieści lat pracy: na akademii, na Dzień Edukacji Narodowej, na koniec roku szkolnego albo po prostu w wiadomości.
Więcej o piosence
Ostatni dzień w szkole. Kwiaty w wiadrze przy drzwiach, tort schowany w szafie w pokoju nauczycielskim, klucze na biurku. Pod tablicą stoją dorośli ludzie, kiedyś w fartuszkach, dziś z własnymi dziećmi za rękę, i żadne z nich dalej nie mówi do niej „ty”. Tablica została ta sama, tylko twarze w ławkach zmieniały się co wrzesień. Dziś to ona siada w pierwszej ławce, a trzydzieści roczników mówi jej jedno.
Jeśli w Twojej szkole ktoś właśnie odchodzi na emeryturę, wyślij tę piosenkę klasie albo puść ją na pożegnaniu. Tekst napisał człowiek, muzyka powstała z pomocą sztucznej inteligencji.
Tekst piosenki
Zwrotka 1
Ósma rano, dzwonek, kreda w dłoni,
w dzienniku nowe nazwiska dzieci.
Ta sama ławka pod oknem stoi,
ta sama mapa na ścianie świeci.
Trzydzieści razy wrzesień i kwiaty,
trzydzieści razy czerwiec i brawa.
Zmieniały się twarze przez te lata,
a tablica została ta sama.
Refren
Niech Pani dziś siądzie w pierwszej ławce,
dziś my mamy coś do powiedzenia.
Trzydzieści roczników w jednej klasie
mówi Pani jedno: dziękujemy.
Zwrotka 2
Kwiaty w wiadrze, tort schowany w szafie,
klucze na biurku, dziennik już zamknięty.
Pod tablicą dorośli ludzie stoją,
kiedyś w fartuszkach, dziś z dziećmi za rękę.
Każdy wie, gdzie stała jego ławka,
każdy pamięta, jak drżała mu kreda.
I nikt do dziś nie mówi Pani „ty”,
choć siwe skronie ma, tak jak Pani.
Refren
Niech Pani dziś siądzie w pierwszej ławce,
dziś my mamy coś do powiedzenia.
Trzydzieści roczników w jednej klasie
mówi Pani jedno: dziękujemy.
Mostek
Tablicę ktoś jutro zetrze do czysta,
wrzesień znów zapisze nowe imię.
Tylko róg, gdzie Pani stawiała datę,
zostanie pusty, i to się nie zmieni.
Refren
Niech Pani dziś siądzie w pierwszej ławce,
dziś my mamy coś do powiedzenia.
Trzydzieści roczników w jednej klasie
mówi Pani jedno: dziękujemy.
