Trzysta pierogów

Tekst piosenki

Zwrotka 1

Szósta rano, prababcia bierze wałek,
od ciasta w misce odrywa kawałek,
mąka z garści, bez łyżki i bez miary,
woda na oko, w oknach pełno pary,
babcia farsz, mama lepi, a mała liczy,
na kuchni pierwszy wielki gar już syczy,
ile sypać? Prababcia szczypie ją w ucho:
ma być jak to, mówi, i nie za sucho.

Refren

Trzysta pierogów, jedna kuchnia, jeden stół,
cztery pokolenia i każda składa w pół,
o przepis nikt nie pyta, patrzysz na ręce,
kto raz zobaczył, temu nie trzeba więcej.

Zwrotka 2

Dziewiąta, za oknem namiot i ławki,
w kuchni tyle pary, nie widać szafki,
a mała pierwszy raz lepi całkiem sama,
krzywy, mąka na czole, jak kiedyś mama,
strażak wpada do kuchni po dwa gorące,
dostaje po łapach i trzeciego w ręce,
sto o siódmej, dwieście, w południe trzysta,
i tylko jedna ścierka jeszcze czysta.

Refren

Trzysta pierogów, jedna kuchnia, jeden stół,
cztery pokolenia i każda składa w pół,
o przepis nikt nie pyta, patrzysz na ręce,
kto raz zobaczył, temu nie trzeba więcej.

Mostek

Ile mąki? Tyle, ile trzeba!
Ile soli? Tyle, co do chleba!
Ile pierogów? Trzysta i jeden będzie!
A ten jeden? Dla prababci, jak siądzie!

Refren

Trzysta pierogów, jedna kuchnia, jeden stół,
cztery pokolenia i każda składa w pół,
o przepis nikt nie pyta, patrzysz na ręce,
kto raz zobaczył, temu nie trzeba więcej.